فک کنم مشکل من اینه ک خودمم.برای همین خیلی غیرقابل باور هستم. تو دنیایی که همه نقاب رو صورت دارن اگر نقاب نزنی محکومی به خیلی چیزا..چیکار کنم !!نمیتونم فیلم بازی کنم نمیتونم دروغ باشم.. منتها آدمی ک ه

این چند روزی که تو خونه قرنطینه ام خودمو مشغول کتاب خوندن کردم ،ملت عشق رو خوندم الان تموم شد .

وجود شمس و مولانا به کنار ، عشق کیمیا به کنار ..واقعا حس بدی بهم دست داد.. شاید خیلیا اینو تجربه کرده باشن .. رد شده باشن توسط کسی ، و در تب عشق سوخته باشند و مرده باشند.. و همچنان جسمشون زنده باشه، روحشون مرده..

با اینکه خیلی دردناکه ولی این نوع درد و مرگ به طرز دیوانه واری شیرین و خاستنیه ..

+نیست مولانا جهان از شمس تبریزی پر است..تشنه جانی کو وگرنه قحطی محبوب نیست..

همیشه میگفتن ای سال برنگردی بری دیگه برنگردی..میگفتم چ مرخرفی میگن اخه..الان تازه معنی واقعیشو با سلول سلول وجودم درک میکنم...یه سال چقدر میتونه نحس و وحشتناک باشه، از اول سال سیل و زلزله و ...تا گرون

چند وقتیه یه رفیق پیدا کردم بچه با نمکیه ، با فهم و شعور و مو فرفری ،و البته غمگین...

رفیق سال های کروناست .

دو هفته است نوبت طرحم شده ،همه میگن نرو خطرناکه ، داری با مرگ دست و پنجه نرم میکنی و ازین حرفا .. هیچ کدومشون نمیدونن چ اظطرابی دارم .نمیدونن چقد نگران خانوادمم نمیدونن چقد برای همین وضع خطرناک ک توش هستم دهنم سرویس شده..

امیدارم این وضع هرچه زودتر تموم بشه